Zamknięcie w 2023 roku ulicy Ku Morzu – jedynej prowadzącej do plaży na Warszowie – uniemożliwiło dostęp do najważniejszych atrakcji turystycznych od strony lądu. Decyzję podjęto ze względu na bezpieczeństwo i ochronę infrastruktury krytycznej państwa. Jednak jej skutki odczuwalne są do dziś.

Poszkodowani są turyści, którzy chcą zwiedzić Fort Gerharda i Latarnię Morską, oraz lokalni przedsiębiorcy.

Dlatego od 1 kwietnia, wraz z rozpoczęciem sezonu turystycznego 2026, Adler-Schiffe Polska uruchamia regularne rejsy z lewobrzeżnej części Świnoujścia bezpośrednio do Fortu Gerharda i Latarni Morskiej. Co ważne – liczba kursów jest zdecydowanie większa niż w ubiegłym roku.

Armator deklaruje, że rejs trwa około 20 minut i stanowi dodatkową atrakcję. Zgodnie z rozkładem statki mają kursować codziennie od godziny 10:00 co 40 minut, a ostatni rejs powrotny zaplanowano na 17:40. Dodatkowo – w dniu inauguracji, 1 kwietnia – wszystkie rejsy będą bezpłatne.

Obecnie dostęp do zabytków od strony lądowej jest niemożliwy – strefa bezpieczeństwa wokół gazoportu skutecznie zamknęła tę drogę. Dlatego transport wodny stał się jedyną realną alternatywą.

Nie jest to jednak rozwiązanie przypadkowe. Nabrzeże GPK, z którego korzystają jednostki, ma swoje ograniczenia – liczy około 52 metry długości, a dodatkowo występują tam silne prądy morskie i utrudnione warunki manewrowe. Większe statki pasażerskie nie były w stanie bezpiecznie tam operować.

Z tego powodu wybrano model obsługi oparty na mniejszych jednostkach, które są w stanie zapewnić regularność i bezpieczeństwo kursów.

Adler-Schiffe Polska zapewnia: organizację około 16 kursów dziennie, wprowadzenie biletu łączonego (rejs + zwiedzanie), zapewnienie konkurencyjnej ceny dzięki współpracy z zarządcami atrakcji, montaż systemu odbijaczy na nabrzeżu (koszt ok. 46 tys. zł), utrzymanie czystości infrastruktury oraz organizację odbioru odpadów.

Co istotne – cena biletu obejmuje zarówno transport, jak i wstęp do Fortu Gerharda oraz na Latarnię Morską.

Sauna to nie tylko sposób na rozgrzanie się w chłodniejsze dni, ale przede wszystkim rytuał dla ciała i głowy. W Baltic Park Molo Aquapark odbywają się profesjonalne seanse prowadzone przez saunamistrzów.

Sauna sucha rządzi się swoimi zasadami – i warto je znać, by czuć się komfortowo i nie zakłócać relaksu innym. Przede wszystkim obowiązuje cisza lub półcisza. To nie miejsce na głośne rozmowy czy korzystanie z telefonu.

Kluczowa jest też higiena – przed wejściem należy dokładnie się umyć i wytrzeć do sucha. W saunie siadamy lub kładziemy się na ręczniku, tak aby żadna część ciała nie dotykała bezpośrednio drewna.

W saunie suchej obowiązuje zasada: bez strojów kąpielowych. Syntetyczne materiały nie tylko utrudniają oddychanie skóry, ale też mogą wydzielać nieprzyjemne zapachy pod wpływem wysokiej temperatury. Najczęściej korzysta się z ręcznika lub pareo, którym można się owinąć.

Jednorazowy pobyt w saunie powinien trwać od 8 do 15 minut – wszystko zależy od indywidualnej kondycji i doświadczenia. Początkujący powinni zaczynać od krótszych sesji. Po każdym wejściu konieczne jest schłodzenie organizmu – pod prysznicem lub w basenie – oraz chwila odpoczynku.

Optymalny cykl to 2–3 wejścia do sauny podczas jednej wizyty.

Największą atrakcją są tzw. napary, czyli rytuały saunowe prowadzone przez saunamistrzów. To intensywne seanse, podczas których na rozgrzane kamienie polewa się wodę z dodatkiem naturalnych olejków eterycznych.

Saunamistrz za pomocą ręczników rozprowadza gorące powietrze po całej saunie, zwiększając odczuwalną temperaturę. Towarzyszy temu muzyka, światło i odpowiednia choreografia. Efekt? Intensywne pocenie się, oczyszczanie organizmu i głęboki relaks.

Rytuały w aquaparku zaplanowano w stałych godzinach:

• piątek–sobota–niedziela: 18:00, 19:00 i 20:00

Goście hotelowi mogą korzystać z nich bezpłatnie. Dla pozostałych użytkowników obowiązuje system minutowy: 1,20 zł za minutę saunowania + dodatkowo należy wykupić bilet wstępu do obiektu.

Warto pamiętać, że honorowana jest Karta Wyspiarza, co oznacza możliwość skorzystania z ulg dla mieszkańców.

Regularne korzystanie z sauny poprawia krążenie, wzmacnia odporność i pomaga redukować stres. Jednak równie ważna jak korzyści zdrowotne jest kultura saunowania – szacunek do innych, cisza i odpowiednie przygotowanie.

1 kwietnia w Szpitalu Miejskim w Świnoujściu rozpoczął się pilotaż systemu medycznej klasyfikacji pacjentów według pilności udzielenia pomocy. Ta zmiana organizacyjna ma zwiększyć bezpieczeństwo pacjentów.

Czemu służy triażowanie? W szpitalnej izbie przyjęć często panuje duży ruch, w jednym czasie pojawia się wielu pacjentów – jedni z drobnymi dolegliwościami, innych karetka przywozi w stanie zagrożenia życia. Aby jak najszybciej pomóc tym, którzy najbardziej tego potrzebują, stosuje się medyczną klasyfikację  pacjentów.

– Triage pozwala na szybką ocenę stanu zdrowia i ustalenie priorytetu przyjęcia – tak, aby w pierwszej kolejności pomoc trafiała do osób w stanie zagrożenia życia lub zdrowia. Oznacza to, że o kolejności przyjęć nie decyduje czas zgłoszenia się do izby przyjęć, lecz stan pacjenta – tłumaczy Agnieszka Natorska ze Szpitala Miejskiego im. Jana Garduły w Świnoujściu.

Triaż przeprowadza wykwalifikowany personel medyczny – pielęgniarka, ratownik lub lekarz. To właśnie oni jako pierwsi oceniają stan zdrowia pacjenta, mierzą podstawowe parametry życiowe i zadają mu kilka kluczowych pytań. Na tej podstawie decydują, jak pilna jest pomoc lekarska.

W świnoujskiej izbie przyjęć w wyniku triażowania każdemu pacjentowi przypisuje się kolor, który określa stopień pilności. Kolor czerwony oznacza stan bezpośredniego zagrożenia życia – takie osoby są przyjmowane natychmiast. Kolor żółty oznacza pilny przypadek, wymagający szybkiej interwencji, ale pacjent musi na pomoc chwilę poczekać. Zielony to stan stabilny – przypadki, które mogą poczekać dłużej. Niebieski dotyczy najlżejszych dolegliwości, często takich, które mogłyby zostać skonsultowane w przychodni czy w nocnej i świątecznej opiece medycznej.

– Na potrzeby naszego szpitala stworzyliśmy również kod koloru białego i kolor biały będą otrzymywali pacjenci, którzy przychodzą na zaplanowane przyjęcie do szpitala – dodaje Wiesława Kosińska, naczelna pielęgniarka Szpitala Miejskiego w Świnoujściu. – Niestety, czasami może się zdarzyć, że będą musieli oczekiwać nieco dłużej.
Pierwsze dni działania triażu w miejskiej placówce są pilotażem przed wprowadzeniem go na stałe.

– Szpital jest przygotowany do wdrożenia procedury, jednak – jak przy każdej zmianie – możliwe są bieżące korekty wynikające z praktyki i doświadczeń zespołu – wyjaśnia Natorska.

Triaż jest dziś standardową, podstawową procedurą w szpitalnych oddziałach ratunkowych na całym świecie. Są sytuacje, w których jest on niezbędny do przetrwania systemu opieki zdrowotnej, to między innymi duże wypadki komunikacyjne, wybuchy czy klęski żywiołowe, gdy liczba poszkodowanych gwałtownie przekracza możliwości służb ratunkowych, a także epidemie i pandemie.

Źródło: Biuro Informacji i Konsultacji Społecznych

Na stacjach paliw w Świnoujście ponownie widać wyraźny wzrost liczby kierowców z Niemiec. Samochody z rejestracjami zza zachodniej granicy ustawiają się w kolejkach do dystrybutorów, korzystając z wyraźnie niższych cen paliw niż w pobliskim Ahlbeck. To kolejna odsłona zjawiska tzw. turystyki paliwowej, które cyklicznie powraca na pograniczu.

Z danych z wtorku wynika, że w Niemczech litr oleju napędowego kosztuje około 2,40 euro, a benzyny Super E-10 – 2,21 euro. Przy aktualnym kursie walutowym na poziomie około 4,28 zł za euro oznacza to odpowiednio około 10,27 zł za litr diesla i 9,46 zł za litr benzyny. Tymczasem w Polsce obowiązują ceny maksymalne wprowadzone decyzją rządu: 7,60 zł za olej napędowy oraz 6,16 zł za benzynę 95, będącą odpowiednikiem niemieckiej E-10.

Różnice są znaczące. W przypadku diesla wynoszą około 2,67 zł na litrze, a w przypadku benzyny aż 3,30 zł. W praktyce oznacza to, że kierowca tankujący standardowy bak o pojemności 50 litrów może zaoszczędzić od około 133 do nawet 165 zł. W przeliczeniu na euro daje to oszczędność rzędu 30–38 euro na jednym tankowaniu.

Nic więc dziwnego, że kierowcy z Niemiec masowo przyjeżdżają tankować do Polski. Podobna sytuacja miała miejsce już w niedzielę 8 marca, kiedy to zainteresowanie było tak duże, że część stacji paliw w Świnoujściu wprowadziła ograniczenia sprzedaży. Wówczas obawiano się niedoborów paliwa, a kolejki do dystrybutorów ciągnęły się przez wiele godzin.

Obecny powrót zwiększonego ruchu to efekt decyzji o wprowadzeniu cen maksymalnych paliw, które zostały ogłoszone w Monitorze Polskim. Jednocześnie od wtorku obowiązuje obniżona, 8-procentowa stawka VAT na paliwa, co dodatkowo wpływa na ich końcową cenę dla konsumentów.

Eksperci wskazują, że jeśli różnice cen między Polską a Niemcami utrzymają się na obecnym poziomie, ruch przygraniczny będzie się nasilał. Dla lokalnych stacji paliw oznacza to wzrost obrotów, ale jednocześnie większe ryzyko problemów logistycznych i konieczność zarządzania dostępnością paliwa.

Na razie jednak jedno jest pewne – dla niemieckich kierowców tankowanie w Świnoujściu pozostaje wyjątkowo opłacalne, a granica znów stała się miejscem intensywnego paliwowego ruchu.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji przyznało Świnoujściu ponad 200 tysięcy złotych na przygotowanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej, by dostosować schron przy ulicy Wyspiańskiego 51 jako miejsce doraźnego ukrycia się mieszkańców.

Schron przeciwlotniczy przy ul. Wyspiańskiego ma swoją historię. Jeszcze kilkanaście lat temu funkcjonowało tam minimuzeum, które przyciągało pasjonatów militariów i historii. Od około dziesięciu lat gospodarzem obiektu jest Stowarzyszenie Strzelecko-Kolekcjonerskie „Kaper”. Dzięki zaangażowaniu członków stowarzyszenia zostało uporządkowane zarówno wnętrze obiektu, jak i jego najbliższe otoczenie. Schron wymaga jednak remontu.

Przyznane przez MSWiA pieniądze pozwolą na opracowanie szczegółowej dokumentacji, która określi zakres niezbędnych prac modernizacyjnych w obiekcie oraz koszty ich realizacji. To warunek konieczny, by otrzymać  zewnętrze sfinansowanie tej inwestycji.

Schron został zbudowany z żelbetu najprawdopodobniej już rozpoczęciu II wojny światowej na przełomie lat 30. i 40. ubiegłego wieku. Może pomieścić około 300 osób.

W tego typu schronach dowodzenia (klasy B) ściany zewnętrzne oraz strop osiągały zazwyczaj grubość od dwóch do trzech metrów, co zapewniało ochronę przed bezpośrednimi trafieniami bombami lotniczymi dużego rozmiaru. Obiekt miał również pomieszczenia gazoszczelne.

Źródło: Biuro Informacji i Konsultacji Społecznych